A Media Luz

 

 

 

Francisco Canaro ve Juan D’Arienzo – A Media Luz

Haftanın ilk gününden hepinize günaydın. Juan D’Arienzo ve orkestrasının tango için gerçek bir dönüm noktası olduğunu söylemiş, ayrıntıları bu yazıya bırakmıştık. Şimdi okuyalım bakalım bu iddia nereden kaynaklanıyor.

“Ritmin kralı olarak tanınan Juan D’Arienzo, ritmi, harmoni ve melodiden önde tutan geleneksel ekolü takip etmiştir. D’Arienzo (1900 – 1976), Arjantin’de yerleşmiş İtalyan bir ailenin oğluydu. Birçok tango sanatçısının aksine o, üst sınıfa mensup bir ailedendi ve avukat olmasını isteyen ailesinin tüm karşı çıkmalarına rağmen, müzisyen olmuştu. D’Arienzo’nun canlı ritmi ve keskin tempolu iki piyanisti Rudolfo Biagi ve Juan Polito, tangoyu kafe masalarından, sinema koltuklarından, kısacası dinlenilir bir müzik olmaktan çıkarıp, dans edilir hale getirdi ve tango dinleyicilerini eskiden olduğu gibi tekrar tango dansçıları yaptı.

Bu yıllardaki bir başka önemli isim Angel D’Agostino’dur. D’Arienzo’nun arkadaşı ve zamanın en iyi piyanistlerinden biridir. Onun da amacı D’Arienzo gibi dans edilebilir tangolar üretmekti, ancak bir farkla: Şarkıcıya önem veriyordu ve müziği bir araç olarak kullanıp, sözleri ön plana çıkarmak istiyordu. 1932’de şarkıcı Angel Vargas’ı orkestrasına aldı. D’Agostino’nun şarkıcıya verdiği önem, Vargas’ın ritim konusundaki hassasiyeti ile birleşince tango dansçıları için mükemmel bir beraberlik ortaya çıktı. 1930’lardan, modern tangoların doğduğu şahane yıllar olarak bahsedilir.”

Burada anlatılmak istenen şeyi daha iyi anlayabilmek için, D’Arienzo’nun tango müziğine getirdiği yenilikten önceki düzenleme ve yorumla bir parça, sonra da, sonraki döneme ait bir parça dinlemek gerekiyor. Hiçbir fedakarlıktan kaçınmadım ☺, aynı parçanın 1930 öncesi ve 1930 sonrası olmak üzere iki ayrı versiyonunu sizler için buldum ki aradaki fark daha iyi anlaşılsın. 

Düzenleme müzikal zenginlikle, yorum ise kullanılan enstrümanların çeşitliliği ve çokluğuyla farklılaşıyor. Parçamız hepinizin bildiği, artık tangonun klasiklerinden biri olmuş – A Media Luz -. Eski versiyon Francisco Canaro orkestrasınca, yeni versiyon ise (tabii ki) D’Arienzo’nun kendi düzenlemesiyle, yine kendi orkestrasınca çalınıyor. D’Arienzo’nunkinde, 00:17 de başlayıp 00:23 te biten keman nağmesi, onun, parçalarına attığı bir imza olarak kabul ediliyor (sevgili, eski dostum, DJ Aykut Dokur’a selam olsun!). Bu tipik “pes” keman nağmesini duyunca parçanın kime ait olduğunu anlamamak olanaksız.

Şimdi sizi bu iki parçayı dinleme ve arada farkları keşfetme keyfiyle baş başa bırakıyorum.