Gente De Tango

 

 

Sevgili dostlar; yeni haftanızın sağlıklı, mutlu ve verimli geçmesi dileğiyle hepinize günaydın.

Sanırım, müzik, besteciler ve icracılar hakkında konuşmanın yanında, bunun biraz ötesine de geçip, yavaş yavaş tangonun tarihine ve felsefesine girme zamanı geldi. Sizi sıkmadan, okuduklarımı ve öğrendiklerimi, zaman zaman sizinle paylaşacağım (dileğim bunu günlük bir keyif haline getirmek, vaktim yettiğince…)

Tango, 19. Yüzyılın sonlarına doğru, Arjantin’in Rio Del Plata bölgesinde ve Uruguay’da ortaya çıkmış dramatik (dans, müzik, şarkı sözleri ve gösteri) bir anlatımdır. Tango, kadınların baştan beri katılımcı olduğu, erkek-egemen bir alt kültürle ilişkilidir (Tango – Tutkunun Ekonomi Politiği/Savigliano Marta E.)                                                                                                 

Erkek-egemen yapısı, spekülatif anlamda değilse bile uygulamada sürmekteyken (lider erkek-takipçi kadın) kuşkusuz, alt kültürle ilişkili söylem, tangonun ilk ortaya çıktığı yıllardaki koşullar için geçerli bir söylemdir. Bu alt kültürle olan ilişki, daha sonraları, tangonun, Avrupa (ağırlıklı olarak Paris ve Londra) tarafından keşfedilmesi ve rağbet görmesi üzerine salon dansı statüsüne kavuşmuş ve Avrupa’da gördüğü ilgi, dönüp, kaynağında, yani Arjantin’de de tangoya prestij kazandırmış. Tabii bu gelişmeler onlarca yıla yayılan gelişmeler (Tankut Tavil’in yorumu). 

Tangonun ilk yıllarına, yani alt kültürle beslendiği ve yoğrulduğu yıllara baktığımızda, İspanya ve İtalya’dan yoğun göç aldığı yıllar olduğunu görüyoruz. İspanyol kökenliler için dil sorunu olmazken, İtalyan göçmenler dile etki etmişler ; İtalyanca’dan üretilen kelimeler “Lunfardo” olarak adlandırılmış ve tango sözü yazarları tarafından kullanılmış. (Dans Dergisi 15. Sayı/Çetinkaya Zeynep).                                                                                                  

Şarkı sözleri , erkekler tarafından söylenmek üzere yine erkekler tarafından yazıldığı için konular erkek konuları üzerinedir; çoğu kez, bu yüzyıl içerisinde Arjantinli ve Uruguaylı marjinalleşmiş kesimin günlük yaşam içinde karşılaştığı sefillikleri sergiler ( Tango Tutkunun Ekonomi Politiği / Savigliano Marta E.) Didaktik oturumu kapatıp müzik oturumuna geçebiliriz artık. 

Bugünkü konuğumuz Gente De Tango

1981 yılında sosyal müzik yapmak isteyen bir grup müzisyen tarafından kurulmuş ve bugün hala müziğe devam etmekte olan tango orkestrası. En önemli özelliği Carlos di Sarli orkestrasının stilini – saygı duyarak – benimsemiş ve di Sarli orkestrasının icra ettiği şarkıları yorumluyor olması. Bu nedenle, di Sarli’nin çalışmış olduğu, Mario Pomar, Roberto Rufino, Roberto Florio ve Horacio Casares gibi vokalistlere de eşlik etmişler.

Orkestranın ismi “Orquesta Típica Gente de Tango” şeklinde yazılıyor, çünkü orkestra piyano, bandoneón, keman ve kontrbastan oluşmakta. 1 piyano, 3 bandoneón, 4 keman ve 1 kontrbastan oluşan 10 kişilik orkestraya vokalde Héctor Morano eşlik etmektedir. 30 yıllık müzik hayatlarında yayınlamış oldukları tek albüm olan “Al Estilo di Sarli” adlı albümde bulunan 2 adet şarkıda, konuk vokalist olarak Alfredo Sáez’i görmekteyiz.

1986, 1990 ve 1995 yıllarında Arjantin’de, Arjantin Tango Kültür Derneği tarafından verilen Carlos Gardel (Gardel of Gold) ödülünü kazanmışlardır.” (bilgi tandaoftheweek adlı siteden alınmıştır).

Gente De Tango’dan dinleyeceğimiz parça “Bar Exposiciόn”.

Keyfiniz bol olsun… Tankut Tavil