Carlos Gardel

 

CARLOS GARDEL

“Tango romantikleştirildiğinde orta sınıflara ve her sınıftan kadına ulaşmıştır; bıçkınları bıçkınlıktan kurtarıp sınıf atlayabilir hale getirmiştir. Tangonun ölümsüz idolü Carlos Gardel, çarpıcı bir örnektir. Sınıf atlamadaki başarısı ve bunun karşılığı olan geniş gülümsemesi hayranları tarafından kutsal sayılırdı. Gerçekten Gardel, tüm zamanların en büyük tango şarkıcısı, eşsiz bir besteci ve film yıldızıdır. Popüler filmlerinde her zaman mevcut olan, papyon kravatları ve smokinleri elde etmiş olduğu yeni statünün ve servetin göstergeleri olarak göze çarpardı. Sıkıca arkaya taranmış parlak saçları ihtişam sularına dalmaya hazır olduğu hissini verir. Sınıf atlaması erotizmle yüklüdür.

Gardel, El Dia Que Me Quieras (Beni Sevdiğin Gün) adlı romantik (hiçbir şekilde tango olmayan ama bir tango idolü tarafından söylendiği için “tangolaştırılan”) bir şarkıyla meşhur olmuştu. Aslında Gardel alt sınıftandı ve herkes bunun gayet de farkındaydı. Bu yüzden ona el Morocho del Abasto(Abasto’lu esmer tenli erkek) deniyordu (Abasto, Buenos Aires’in merkez pazarı). Acılar içinde dövüşerek kendine yol açmıştı.”

“Gardel 24 Haziran 1935’te bir turne için gittiği Kolombiya-Medellin kentinden ayrılırken, bindiği uçağın içinde, gitaristleri ve şair arkadaşı Le Perla ile birlikte yanarak öldü.”

“1985, ölümünün 50. yılı dolayısıyla Arjantin’de “Gardel Yılı” olarak adlandırıldı. Adına düzenlenen müzik festivalleri, radyo, tv programları ve gazetelerin verdikleri özel eklerle sanatçının adı bir kez daha yaşatıldı. 1990, Gardel’in 100. doğum yılı olarak yine büyük şenliklerle kutlandı. 1935 yılında cenaze törenine bütün resmi dairelerini ve işyerlerini kapatarak katılan Buenos Aires halkı, aradan geçen bunca  zamana rağmen Carlos Gardel’i zaten bir an için bile unutmamıştı. Gardel bugün halk kabristanı olan Chacarita’da yatmaktadır.”

“Gardel bir kez sınıf atladıktan sonra erkeklerin alt sınıftan kadınları da kendileriyle birlikte yukarı çekebileceklerini göstermiştir. Gardel’in yoksul, kaderin belini büktüğü gaucho (Güney Amerika kovboyu) rolleri, smokinli başarısına paralel gider. Aslında bu dik başlı çifte varlık, sınıf atlamanın mümkün olduğunun ve Arjantin’in gerçekten kalkınabileceğinin kanıtıdır.”

Kaynakça: Yıllar Boyunca Tango; AKGÜN, Fehmi; Pan Yayınları, 1993, sayfa: 51-54

Tango, Tutku’nun Ekonomi Politiği; SAVİGLİANO, Marta E.; Çeviren: Serdar Aygün;

Ayrıntı Yayınları; 2004, sayfa: 114-117

Günün parçası tabii ki Gardel’den olacak. Yazıda sözü edilen, tango olmayan, ama Gardel tarafından söylendiği için tangolaştırıldığı söylenen parçayı dinliyoruz: El Dia Que Me Quieras.